Haim-Vidal Sephiha - Paris 1990
Un terreno vago. Un terreno vazio?
No tanto vazio! La vaziedad de l'alma?
Si, l'alma erra del palo a la kuedra,
De una piedra a la otra, de una ruina a la otra,
Los dezvelos de un tiempo. La destruksion,
La instruktura del futuro.
La vaziedad de l'alma se aze tension, atension.
Las chimineas de la muerte. Rekordos de gerra, rekordos de asasinatos, de suris de perros ladrantes,
Deportasion, eksterminasion.
La tierra entera trokada en un terreno konfuzo.
El globo entero englutido debasho de las olas destruktoras.
Los ojos salientes de los djiramundos fiksos en sus galopo.
El anulamiento. La dezertifikasion.
La dezolasion. El NOMEN NESCIO (No konosko su nombre).
La dezumanizasion. La anonimizasion.
Este N.N. trezladado por "Nacht un Nebel".
Noche i nuvlina ke mesklan todas las kartas.
Memoria rota en mil pedasos. Memoria dispersa.
Memoria arruinada? Memoria yena de trasas?
Trasas de vidas arrestadas, akurtadas,
Sorprezas en sus ezlancho.
Kolonas rotas de muestros semeterios.
Ekskrementos dezidratados. Guesos piedrifikados.
Vidas sekadas. Dezorden por siempre entravinkado...
EL TERRENO VAGO, EL VAZIUMBRE,
Kon Baudelaire
"Tengo mas rekordos ke si tuviera mil anyos"
Mi alma DIVAGA.
(Traduksion al djudezmo: Matilda Koen-Sarano, Yerushalayim 2008)













Aún no hay Comentarios/Trackbacks para este post...